Verspilling is alles wat geen waarde toevoegt. Om dit in te zien moeten we eerst begrijpen wat de betekenis van "waarde" is. In het algemeen kunnen we zeggen dat klanten kijken naar de (toegevoegde) waarde van een product die hun moet helpen een probleem dat ze hebben op te lossen. Vervolgens laten ze daar hun aankoopbeslissing van af hangen.

Product development teams leveren een bijdrage aan de (toegevoegde) waarde door het creëren van klanten- en productkennis zoals die zijn vastgelegd in het product ontwerp.

Het is dus belangrijk als ontwikkelaar goed contact met je klanten te hebben om zodoende op de juiste manier waarde toe te kunnen voegen. Het gebeurd maar al te vaak dat ontwikkelteams ‘appels’ leveren terwijl de klant om ‘peren’ vraagt.

Op een productie vloer is verspilling goed te zien als je eenmaal weet waar je naar moet zoeken: overtollige voorraad, overbodige stappen in de productie, wachtenrijen, geen inzicht over mogelijke gebreken, teveel bewegingen en overproductie. Het vinden van verspilling in product development is een grotere uitdaging omdat het "product" van product ontwikkeling in hoofdzaak kennis is: kennis over klanten, kennis over technologie en productie mogelijkheden.

Al deze kennis is vaak moeilijk te zien. Soms hebben we fysieke voorbeelden: tekeningen, rapporten, presentaties of prototypes. De aanwezige kennis is hierbij dan vaak omgezet in informatie. Maar veel van de kennis, en vaak de meest belangrijke kennis voor het creëren van waarde, zit in de hoofden van de engineers die betrokken zijn bij het ​​ontwikkel proces.

Activiteiten die waarde toevoegen in product development

In het algemeen zijn dit de activiteiten die waarde in product development genereren:

  • het vergroten van onze kennis over de klant en de markt;
  • het vertalen van onze klant- en marktkennis in product eisen;
  • het vergroten van onze kennis over technische en proces mogelijkheden om deze vervolgens over te brengen in de product eisen;
  • het vertalen van die kennis in ontwerpen en tooling om producten te kunnen leveren.

Al het andere kan gezien worden als verspilling.

De zeven verspillingen in product development

1. Teveel detail, onnodige of dubbele informatie

2. Teveel informatie, onvolledige inhoud

3. Communicatie storingen, data op meerdere plekken

4. Informatie ge-pushed naar verkeerde mensen

5. Informatie te vroeg beschikbaar, informatie niet op juiste tijd beschikbaar

6. Gebrek aan kwaliteit, conversie fouten, verkeerde niveau van informatie

7. Teveel iteraties, beslissingscriteria onduidelijk

Lean Development, praktijk voorbeelden:

Overmaat aan product eisen: iedere extra functie of verbetering van de prestaties van een product moeten zodanig zijn ontworpen, geproduceerd, onderhouden en ondersteund dat klanten de prijs willen betalen voor een complexer product met meer kans op storingen. Stel dus steeds de vraag of de klant bereid is meer te betalen voor extra functionaliteit. Als het antwoord nee is voeg dan niet op eigen houtje iets toe.

Overbelaste engineers: het overbelasten van engineers maakt dat ze trager en minder flexibel worden. Ook het constant wisselen van taken bij engineers kost veel waardevolle tijd. Zorg dat bij het wisselen van taken een ritme terug te vinden is door bijvoorbeeld vaste tijdslots in te stellen voor bepaalde taken.

Conventioneel ontwikkel proces: het ‘waterval’ ontwikkel proces (zie eerdere blog) met van te voren vastgestelde milestones en een organisatie die de workflow bepaald, zorgt voor veel verspilling. Laat development teams werken wanneer en waar dat het meest zinvol is om te doen en gebruik de collectieve intelligentie van het team om te bepalen wat te doen.

Teveel team meetings: development teams hechten veel waarde aan de tijd die ze tijdens een meeting samen doorbrengen voor het oplossen van problemen of het nemen van de juiste beslissingen. Deze meetings zijn dus niet bedoeld voor het doorgeven van informatie die ze elkaar ook hadden kunnen e-mailen of het bespreken van zaken die er op dat moment niet toe doen.

Naast deze zeven ‘klassieke’ gebieden van verspilling bestaat er eigenlijk ook een achtste vorm van verspilling: onderbenutting van mensenlijk potentieel.

De achtste vorm van verspilling zegt meer over het niet volledig benutten van mensen hun talenten, ideeën en energie in hun bijdragen aan de werkomgeving. Als je niet profiteert van het menselijk kapitaal mis je veel kansen op verbeteringen. Mensen zijn dan ook zeer gewaardeerd in een Lean organisatie. Ze zijn belangrijker dan tools, programma's, apparatuur, materiaal of kapitaal.

Noodzakelijke verspilling.

Helaas kunnen enkele noodzakelijke activiteiten bij product development als verspilling worden gezien: voortgang meetings met management boards, evaluaties met niet-stakeholders, onderhandelingen met leveranciers, het maken van materiaal voor brochures, etc. Het werk voor het opstellen van een business case heeft wel toegevoegde waarde, namelijk klant- en markt onderzoek. Het werk voor een flitsende presentatie voor het hogere management kan gezien worden als verspilling.

De activiteiten die direct bijdragen aan de levering van een product – opstellen van eisen, testen van proto’s, tekeningen maken, tooling ontwikkelen – voegen waarde toe in de mate dat ze ofwel gebruik maken van de best beschikbare kennis over de klant, de markt, de technologie en proces mogelijkheden ofwel dat deze gegenereerd worden.

In het geval dat de activiteiten leiden tot her-uitvindingen en bijvoorbeeld teveel functies in het product kunnen we deze ook zien als verspilling. Niemand beweert dat alle verspilling kan of moeten worden afgeschaft. Sommige verspilling is namelijk noodzakelijke verspilling. Een Lean organisatie stroomlijnt de noodzakelijke activiteiten dan ook zo veel als mogelijk.

Alle onnodige verspilling moeten worden weggenomen en de nodige verspilling moet worden geminimaliseerd. Gebruik je boerenverstand en kijk eens om je heen waar je verspilling ziet. Je zal waarschijnlijk al snel enkele voorbeelden in je eigen werk omgeving kunnen opnoemen.